W ten sposób w swoim przekonaniu zapewniali sobie zbawienie w życiu wiecznym.
Przebieg ceremonii Na wstępie prowadzący ceremonię Doskonały, najwyższy rangą wśród obecnych, w asyście innych doskonałych, trzykrotnie wygłaszał po łacinie wezwanie Pobłogosław nas, zmiłuj się nad nami. Amen. Niechaj stanie się nam wedle słowa Twego. Niechaj Ojciec, Syn i Duch Święty przebaczą ci wszystkie twoje grzechy. Następnie odmawiano serię inwokacji do Boga, w których ponawiano prośbę o odpuszczenie grzechów, zakończoną Modlitwą Pańską. Prowadzący ceremonię kładł na stole Nowy Testament (lub tylko Ewangelię św. Jana), którą - po rytualnych pokłonach - przekazywał następnie przyjmującemu consolamentum. W tym momencie, zwracając się bezpośrednio do niego, objaśniał mu sens i znaczenie rytuału. Wprowadzał go również w podstawy teologii katarskiej.
W drugiej części rytuału doskonały zwracał się ponownie do przyjmującego sakrament, mówiąc Pragniesz otrzymać chrzest duchowy, którego mocą Duch Święty zstępuje w Kościół Boży, wraz ze Świętą Modlitwą i nałożeniem rąk przez Dobrych Ludzi. Po raz drugi wymieniał powinności doskonałego: bezwzględne przestrzeganie Dziesięciu Przykazań oraz surową ascezę. Przyjmujący sakrament potwierdzał swoje zamiary.