Jednakże z powodu braku zachodniego pojęcia wstydu związanego z ciałem, takie okrycia mogły być zdejmowane publicznie ze względów praktycznych lub ceremonialnych. Dzieci do okresu dojrzewania, a czasem także kobiety aż do zamążpójścia, mogły pozostawać nagie.
Wszyscy ludzie żyli w społecznościach łowiecko-zbierackich aż do około 20 000 lat temu i byli nadzy, jednak w regionach tropikalnych Afryki, Australii, obu Ameryk i Azji Południowo-Wschodniej taki sposób życia utrzymywał się jeszcze kilkaset lat temu. Społeczność łowiecko-zbieracka licząca kilkaset osób na Andamanach prawdopodobnie jest ostatnią tego typu grupą nieskontaktowaną z resztą świata. Europejczycy, którzy jako pierwsi zetknęli się z ludami tropikalnymi, donosili, że były one nagie bez poczucia wstydu, jedynie okazjonalnie owijając się pelerynami w chłodniejszą pogodę. Wiele społeczeństw pasterskich w cieplejszych klimatach również nosiło minimalną ilość odzieży lub pracowało nago. Praktyka ta utrzymywała się także po wprowadzeniu zachodniego ubioru;