Dodatkowo studiował jeden trymestr w roku 1927 jako słuchacz nadzwyczajny na Uniwersytecie w Paryżu – Wydział Prawa (stypendium Funduszu Kultury Narodowej).
Od roku 1923 do 1926 był aplikantem przy Sądach Grodzkim i Okręgowym w Warszawie i w Prokuraturze, zdawał egzamin sędziowski wiosną 1926 roku. W roku 1926 przyjęty został na aplikanta adwokackiego do kancelarii adwokackiej Leona Nowodworskiego, przy jednoczesnej współpracy później z innymi adwokatami i praktyce w charakterze referenta w Wydziale Hipotecznym Ziemskim Sądu Okręgowego w Warszawie przy pisarzu hipotecznym Wacławie Anteckim.
W roku 1928 nawiązał bliższą współpracę z adwokatem dr. Janem Podkomorskim, mającym wówczas kancelarię przy ul. Kapucyńskiej 3 m. 7, przeniesioną później na ul. Wilczą 38 tuż przy rogu Marszałkowskiej. Nigdy nie splamił się wyręczaniem się w obronie z urzędu w sądzie przez adwokatów chętnych do tego, lecz sam bronił. W roku 1933 nawiązał współpracę z adwokatem Bolesławem Chomiczem, podówczas prezesem Komunalnej Kasy Oszczędności Powiatu Warszawskiego przy ul. Zgoda 7 i prowadził wspólnie z nim kancelarię przy ul.