w Perpignan w 1764 roku ustalono rozgraniczenie między Perthus i Ampurdán, a w 1785 roku w Elizondo sprecyzowano rozgraniczenie Aldudes i Valcarlos.
Ostatnie większe umowy graniczne zawarto w Bayonnie pomiędzy 1856 i 1868 rokiem, za rządów Izabeli II i Napoleona III. traktat z 1856 roku rozgraniczył regiony Guipuzcoa i Nawarrę traktat z 1862 roku rozgraniczył regiony Huesca i Lleida traktat z 1866 roku rozgraniczył regiony Andorry i brzegi Morza Śródziemnego traktat końcowy z 1868 roku
W 1980 roku ustalono ściśle granicę w tunelu Bielsa – Aragnouet, w 1984 roku ustalono wymianę terytoriów o powierzchni 2710 m².
Demarkacja Od czasu zawarcia traktatu z Bayonny, granica jest wyznaczona w terenie przez 602 znaki graniczne, które są ponumerowane od zachodu do wschodu. Pierwszy słupek umieszczony został nad brzegiem ujścia rzeki Bidasoa, a ostatni na przylądku na południe od Cèrbere. Słupki oznaczone są przez kolejne liczby i litery.