SEP (od ang. Somebody Else's Problem) - to sprawa, którą uważamy za cudzy problem. To sprawa przemilczana, sprawa, dla której nie mamy kategorii językowych.
Douglas Adams w powieści "Życie, Wszechświat i cała reszta" podaje następującą definicję:
Pojęciem oznaczającym proces unieważniania jest sepizacja. Jest to zjawisko przeciwne do kontrsepizacji i autokontrsepizacji, czyli przywracaniu ważności. Zjawiskiem podobnym do sepizacji jest autosepizacja. Współistnienie tych zjawisk jest nieuniknionym efektem komunikacji społecznej i hierarchizacji i oznacza permanentne wytyczanie granic ważności i nieważności w życiu społecznym.
Wyróżnia się 3 wymiary sepizacji "ja - świat" Za cudzy problem uważa się to, czego jednostka nie postrzega w kategoriach wpływu na swoją sytuację, mimo iż taki wpływ faktycznie istnieje. Źródłem sepizacji jest tu przerost cudzego problemu nad naszymi potrzebami i aspiracjami. "my - oni" Cudzym problemem będzie problem grupy, z którą się nie identyfikujemy. Narzędziem sepizacji jest podział na spokrewnionych i obcych. Ten wymiar sepizacyjny jest jednak niezbędnym elementem orientacji w świecie. Stwarza poczucie przynależności, identyfikacji i tożsamości kulturowej. "tekst - nietekst" Cudzy problem to problem pozbawiony sensu na poziomie kulturowym.