W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie wchodził w skład 65 Brygady Piechoty należącej do 33 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 53% – Węgrzy, 38% – Słoweńcy, 9% – inni. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 126 pułkowi piechoty.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: książę Niderlandów, a od 1815 roku król Zjednoczonych Niderlandów Wilhelm I (1814 – 1840, abdykacja), arcyksiążę, generał major Ferdinand Karl Victor von Österreich-Este (1844 – †15 XII 1849), wielki książę Rosji Michał Romanow (1852 – †18 XII 1909), FZM Viktor Schreiber (od 1910). Drugimi szefami pułku byli: FZM Johann Philipp Faber von Ehrenbreitstein (1819 – †5 III 1844), FML Anton Schick von Siegenburg (1844 – †10 I 1853), FML Johann von Susan (1853 – †18 I 1887).