pozycji.
Po tym, jak firma Benetton stała się sponsorem włoskiej ekipy, zespół zrezygnował z usług Mauro. Podpisał więc kontrakt z niedofinansowaną brytyjską stajnią Spirit Racing (był jej jedynym kierowcą). Słaby i awaryjny bolid nie pozwolił mu jednak na zdobycie punktów. Po tym, jak nie zakwalifikował się do Grand Prix Monako, został zastąpiony przez Holendra Huuba Rothengattera, który wniósł ze sobą bogatego sponsora. Do kokpitu powrócił na dwie ostatnie rundy po tym, jak Huub nie był już w stanie opłacić dalszych startów. Ponownie jednak nie zdobył punktów.
Rok 1985 był dla niego ostatnim w brytyjskim zespole oraz ostatnim w F1. Pomimo ogromnych problemów finansowych ekipa z Baldim postanowiła wystartować. Niestety, po trzech nieukończonych wyścigach, stajnia była zmuszona wycofać się z mistrzostw, pozostawiając w konsekwencji Włocha bez pracy. Po tym sezonie nie znalazł już dla siebie miejsca w Formule 1.
Po Formule 1 Po nie do końca udanej karierze w F1, Baldi postanowił zaangażować się w wyścigi samochodów sportowych oraz długodystansowych. Osiągnął w nich znaczące sukcesy, m.in. mistrzostwo świata w wyścigach pojazdów sportowych w 1990 roku, oraz zwycięstwo w 24h Le Mans w 1994 roku.