Na początku 1989 roku razem z Piotrem Gomułkiewiczem i Władysławem Stasiakiem prowadził w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego w ramach klubu „Historia i Polityka” (HiP) otwarte spotkania dyskusyjne z przedstawicielami istniejących i tworzących się partii oraz stronnictw politycznych. Już po zakończeniu studiów w 1989 roku znalazł się w grupie wydającej czasopismo „Wyzwanie”: pismo Ruchu Młodych Katolików „U Siebie” (1989-1990). Od 1986 roku był członkiem wrocławskiego Klubu Inteligencji Katolickiej (KIK), gdzie działał w Sekcji Wychowania Społecznego. Od końca lat 80. XX wieku związany był z nieformalną grupą „Oriens” skupioną wokół ks. kanonika Aleksandra Zienkiewicza, która zajmowała się wspieraniem Polaków na wschodzie. Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku był w grupie osób zakładających wrocławski oddział Archiwum Wschodniego, a następnie kierujących jego pracami. W 1989 roku znalazł się w grupie osób, które na bazie pomysłu i z inicjatywy Mikołaja Iwanowa powołały organizację Stowarzyszenie Straż Mogił Polskich na Wschodzie, które zajmowało się odnajdywaniem i upamiętnianiem miejsc martyrologii Polaków na terenie ZSRR. W 1991 roku był w grupie zakładającej Oddział Dolnośląski Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, gdzie sprawował różne funkcje w zarządzie oddziału.