Eskadra angielska została zaatakowana i zniszczona w pobliżu przylądka Lizard przez przeważające siły francuskie, a jedynym ocalałym okrętem był "Royal Oak".
W 1713 roku "Royal Oak" został przebudowany po raz drugi w stoczni w Woolwich na podstawie wymagań standaryzacyjnych stworzonych przez Admiralicję w 1706 roku. Standaryzacja miała na celu obniżenie kosztów budowy i eksploatacji okrętów poprzez budowę statków o jednakowych parametrach.
11 sierpnia 1718 roku "Royal Oak" brał udział w zwycięskiej bitwie koło sycylijskiego przylądka Passero w ramach toczonej właśnie kolejnej wojnie przeciwko Hiszpanii.
W latach 1729–31 "Royal Oak" wchodził w skład brytyjskiej Floty Śródziemnomorskiej i pływał pod dowództwem kapitana (późniejszego admirała) Richarda Lestocka.
W 1737 roku "Royal Oak" został skierowany na kolejną przebudowę (na podstawie wymagań standaryzacyjnych Admiralicji z 1733 roku) do Plymouth, która zakończyła się w 1741.