Paravicini Bagliani, s. 445.. Wkrótce potem jednak popadł w konflikt z tym papieżem, gdyż w marcu 1255 ekskomunikował on Manfreda Hohenstaufa, regenta królestwa Sycylii, któremu sprzyjał Riccardo. 10 sierpnia 1258 Manfred zdołał wreszcie koronować się na króla Sycylii, mimo papieskiego sprzeciwu, a w ceremonii koronacyjnej uczestniczył także opat Riccardo. Z tego powodu w dniu 10 kwietnia 1259 Aleksander IV ekskomunikował go i ogłosił jego depozycję ze stanowiska opata MontecassinoBloch, s. 488; Paravicini Bagliani, s. 548; Ganzer, s. 170–171; Del Re, s. 174-175.. Poparcie króla Manfreda umożliwiło jednak opatowi zignorowanie tego wyroku i zachowanie stanowiska aż do śmierciBloch, s. 488, 490; Paravicini Bagliani, s. 548; Ganzer, s. 171; Del Re, s. 175..
Domniemana promocja kardynalska thumb|220px|left|Papież Aleksander IV Historycy kościelni z XVI-XIX wieku zajmujący się historią Kolegium Kardynalskiego (CiaconiusPor. Eubel, s. 7 przyp. 6;