Przełęcz Salmoposka ma duże znaczenie topograficzne, graniczą na niej ze sobą trzy pasma górskie: Pasmo Baraniej Góry i Skrzycznego, Pasmo Równicy i Beskid Węgierski.
Przełęcz stanowi również granicę pomiędzy geograficzną (etnograficzną) Małopolską (Żywiecczyzna) a Śląskiem Cieszyńskim. Znajduje się na granicy dialektu małopolskiego (gwara żywiecka) i śląskiego.
Nazwa Zwyczajowa nazwa Biały Krzyż pochodzi od białego, drewnianego krzyża, znajdującego się tuż nad drogą na samej przełęczy. Zasadniczo odnosi się do miejsca w otoczeniu krzyża, jednak często jest odnoszona (niewłaściwie) do samej przełęczy. Samą przełęcz zwyczajowo (skrótowo) nazywa się często „Salmopolem”, jednak nazwa Salmopol dotyczy właściwie osady, położonej poniżej przełęczy po stronie doliny Żylicy, tworzącej niegdyś osobną miejscowość, a obecnie należącą do Szczyrku.
Historia Grzbietem przełęczy biegła historyczna granica między księstwem cieszyńskim a księstwem oświęcimskim, a od połowy XVI w. między księstwem cieszyńskim a Królestwem Polskim. Położoną już po polskiej stronie osadę Salmopol mieli założyć ewangelicy ze Śląska Cieszyńskiego, uchodzący w te rejony (formalnie na polską stronę granicy) przed prześladowaniami religijnymi. W 1771 r.