9 maja 1969 został mianowany podsekretarzem w watykańskiej Kongregacji Kultu Bożego. Od stycznia 1970 do marca 1982 był Mistrzem Papieskich Ceremonii Liturgicznych oraz kapelanem Gwardii Papieskiej. Wchodził w skład Centralnego Komitetu Organizacyjnego Obchodów Roku Świętego 1975. Pełnił kolejno funkcje podsekretarza Kongregacji Sakramentów i Kultu Bożego (lipiec 1975) i zastępcy sekretarza tej kongregacji (październik 1977).
W styczniu 1982 został mianowany sekretarzem Kongregacji Sakramentów i Kultu Bożego, jednocześnie arcybiskupem tytularnym Vancarii. Sakry biskupiej udzielił mu 6 marca 1982 w Watykanie papież Jan Paweł II. Był koadiutorem kardynała Aurelia Sabattaniego, archiprezbitera patriarchalnej bazyliki watykańskiej. Objął funkcję po Sabattanim 1 lipca 1991, jednocześnie został przewodniczącym Fabryki Świętego Piotra. Od maja 1989 kierował Stałą Komisją Ochrony Dziedzictwa Artystycznego i Historycznego Stolicy Świętej.