Studium krajobrazowe urbanistyczno-konserwatorskie, Państwowa Służba ochrony Zabytków, Kraków 1988.

Architektura i wyposażenie lewo|mały|Wnętrze (2026) Kościół jest orientowany i murowany. Prezbiterium trójprzęsłowe, zamknięte wielobocznie, nakryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, podobnie jak nawa główna. Po bokach znajdują się kaplice oraz nawy boczne ze sklepieniami klasztornymi. Wnętrze zdobi dekoracja stiukowa o motywach geometrycznych.

Ołtarz główny, wczesnobarokowy (3. ćwierć XVII wieku), ma formę łuku triumfalnego. W jego centralnym polu znajduje się obraz Matki Boskiej Pocieszenia. W kościele zachowały się także liczne ołtarze boczne fundowane przez cechy rzemieślnicze oraz bogate wyposażenie, m.in. obrazy barokowe, rzeźby i epitafia.

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Świątynia pełni funkcję sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, gdzie czczony jest gotycki obraz z XV wieku, wykonany temperą na desce i przedstawiający Maryję z Dzieciątkiem w typie Hodegetrii.

Wizerunek od wieków otaczany jest kultem wiernych i uznawany za łaskami słynący. Jego koronacja koronami biskupimi odbyła się w 1988 roku, a dokonał jej kardynał Franciszek Macharski. Kult Matki Bożej Pocieszenia trwa nieprzerwanie od kilku stuleci, a jego wyrazem są m.in. regularne nabożeństwa odprawiane w każdą środę.