W następnym roku, staraniem Schönbornera, wydał w Lesznie pierwszy zbiór sonetów, a po jego śmierci otrzymał stypendium, które umożliwiło mu naukę na uniwersytecie w Lejdzie, na którym następnie wykładał w latach 1639–1643. Podczas edukacji Gryphius opublikował kolejne tomiki i zapoznał się z teatrem, który znajdował się w Holandii w okresie rozkwitu. W następnych latach (do 1647) podróżował po zachodniej Europie (Hadze, Paryżu, Marsylii, Florencji, Rzymie, Wenecji i Strasburgu), poszerzając wykształcenie.
W 1648 roku osiadł we Wschowie, choć uniwersytety w Heidelbergu, Frankfurcie i Uppsali oferowały mu możliwość pracy. 12 stycznia 1649 roku ożenił się z Rosiną Deutschländer. W 1650 roku został syndykiem stanów Księstwa Głogowskiego i przeprowadził się do tego miasta wraz z żoną, by sprawować tę funkcję do swojej śmierci. Jego zasługi dla księstwa obejmują m.in.