Masa 3,74 kg karabinek – wersja przeznaczona dla artylerii. Szacunkowo wyprodukowano ponad 3 mln egzemplarzy Berdana № 2 we wszystkich wersjach. Karabin znany był z celności, niezawodności i prostoty konstrukcji. W 1892 roku partia 3004 szt. została zmodyfikowana na zlecenie Rosji w Belgii (karabiny przystosowano do zasilania amunicją 7,62 × 54 mm R). Planowano modyfikację dalszych 40 000 szt. jednak nigdy do tego nie doszło.
Opis konstrukcji Karabin Berdan jest indywidualną bronią jednostrzałową. Zamek czterotaktowy, ślizgowo-obrotowy. Przyrządy celownicze składają się z trójkątnej muszki i celownika ramkowo-schodkowego.
Bagnet Do karabinów zależnie od wersji stosowano bagnety tulejowe z głownią trójgraniastą (dla № 1) lub czworograniastą (dla № 2). Po zamocowaniu głownia znajdowała się po prawej stronie lufy. Szczelina tulei miała kształt zbliżony do litery „Z”. Do bagnetu nie produkowano pochew. Teoretycznie powinien on być cały czas zamocowany na karabinie, jednak poza walką często noszono go, przytwierdzając do karabinu „do góry nogami” – z głownią wzdłuż łoża i sztychem zwróconym w kierunku kolbyMaciej Pruszyński Bagnety I wojny światowej. Część I , Oświęcim 2014, Wyd. NapoleonV & Maciej Pruszyński, s.