Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Skład narodowościowy w 1914 roku 24% – Węgrzy, 72% – Rumunii. W 1914 roku pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 69 Brygady Piechoty w Alba Iulia należącej do 35 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 1. batalion był podporządkowany dowódcy 1 Brygady Górskiej w Mostarze należącej do 18 Dywizji Piechoty. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 128 pułkowi piechoty.