W 1255 generał Humbert z Romans mianował Jana wikariuszem Węgier, wówczas pustoszonych przez Tatarów. Ten szybko jednak wrócił do Włoch, gdzie został najpierw przeorem w Bolonii, a potem prowincjałem Lombardii.
Wiosną 1259 r. Jan z Vercelli wziął udział w kapitule generalnej, której ustalenia wywarły wpływ nie tylko na sam zakon, ale na cały Kościół katolicki. Kapituła zdecydowała bowiem o reorganizacji studiów dominikańskich, a zadanie to powierzono Albertowi Wielkiemu, Tomaszowi z Akwinu i Piotrowi z Tarentaise (późniejszemu papieżowi Innocentemu V). Na opracowanym przez nich systemie do dziś oparte jest kształcenie w katolickich seminariach.
Na kolejnej kapitule, w 1264 r. w Paryżu, Jan z Vercelli został wybrany generałem zakonu dominikanów. Podczas swoich rządów w zakonie rozwijał kult Najświętszego Imienia Jezus, stłumił zarzewie herezji wśród angielskich dominikanów, często podróżował i wizytował klasztory w całej Europie. Podczas jednej z takich podróży zaniemógł dwa dni drogi od Montpellier w południowej Francji. Zaniesiony do miasta, do klasztoru cystersów, zmarł po kilku dniach. Został pochowany w mieście.