Zygmunt Gardecki (ur. 17 stycznia 1885 w Warszawie, zm. 15 maja 1942 w Auschwitz-Birkenau) – polityk PPS, PPS – dawnej Frakcji Rewolucyjnej i BBWR, działacz Centralnego Zrzeszenia Klasowych Związków Zawodowych, a następnie Związku Związków Zawodowych.
Życiorys Po ukończeniu 5-oddziałowej szkoły miejskiej w Warszawie, pracował jako sztukator w Teatrze Wielkim. Od 1902 w Polskiej Partii Socjalistycznej. Aresztowany wraz z siostrą w styczniu 1903. Przez pięć miesięcy więziony był na Cytadeli Warszawskiej, następnie przez dwa lata przebywał w Żytomierzu pod nadzorem policji rosyjskiej. W 1905 powrócił do Warszawy, działając w PPS Frakcja Rewolucyjna. Po kolejnym aresztowaniu w listopadzie 1906, przez osiem miesięcy był więziony, a następnie wydalony z granic imperium rosyjskiego. Wyjechał do Niemiec, skąd w 1909 nielegalnie wrócił do Warszawy.
W czasie I wojny światowej, od 1915 był członkiem Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS. Od 1917 współorganizator Pogotowia Bojowego PPS. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej był członkiem Robotniczego Komitetu Obrony Warszawy. Od 1920 został członkiem Rady Naczelnej PPS.