Kość skokowa i kość piętowa to u Asilisaurus odrębne struktury, w przeciwieństwie do pterozaurów, teropodów i Lagerpetidae, u których były one na wpół skostniałe.
Barrett, Nesbitt i Peecook (2014) opisali niekompletną kość udową przedstawiciela rodziny Silesauridae oznaczoną NHMUK R16303, odkrytą w osadach ogniwa Lifua w złożach Manda, cechującą się znacznie większymi rozmiarami niż kości udowe osobników, które z pewnością można zaliczyć do gatunku A. kongwe; autorzy oszacowali całkowitą długość kości na 345 mm, podczas gdy długość kości udowych przedstawicieli A. kongwe wynosiła w zależności od osobnika od 74 do 144 mm. Według Barretta, Nesbitta i Peecooka długość ciała osobnika, do którego należała kość NHMUK R16303, wynosiła co najmniej 3 metry i jest on największym opisanym dotąd przedstawicielem Silesauridae. Na podstawie budowy kości autorzy nie byli w stanie stwierdzić, czy NHMUK R16303 należała do dużych rozmiarów przedstawiciela gatunku A. kongwe, czy też kość ta reprezentuje odrębny od A. kongwe gatunek z rodziny Silesauridae;