Sławomir Celiński (ur. 17 maja 1852 w Warszawie, zm. 14 maja 1918 tamże) – polski inżynier i architekt, rzeźbiarz.
Życiorys W 1868 rozpoczął naukę w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Władysława Łuszczkiewicza, Walerego Gadomskiego i Jana Matejki. Po ukończeniu szkoły w 1874 uzyskał stypendium rządowe i wyjechał kontynuować studia na Akademii Sztuk w Wiedniu, gdzie zdobywał wiedzę w pracowni Kaspara Zumbuscha, w międzyczasie podróżując do Włoch. Powrócił do Warszawy w 1877. Równocześnie pracował w Warszawie, w fabryce fajansów w Nieborowie oraz jako kierownik artystyczny w fabryce terakoty i majoliki należącej do Pawła Puzyny w Grużach na Litwie. W 1889 otrzymał stanowisko modelatora w petersburskiej Cesarskiej Fabryce Porcelany. Brał udział w wystawach tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych (m.in. w 1892, 1894 i 1898). W 1890 wykonał płaskorzeźbę z popiersiem dr. S. Botkina, która znajduje się do dziś na gmachu szpitala im. Botkina w Moskwie, a w 1891 popiersie wybitnego chirurga dr. Je. Bogdanowskiego do westybulu petersburskiej Akademii Wojskowo-Medycznej. W Muzeum Rosyjskim w Petersburgu znajduje się biust portretowy wybitnego malarza, archeologa i profesora Fiodora Sołncewa (1892). W 1893 zdjął maskę pośmiertną z Piotra Czajkowskiego.