Starokatolicy zorganizowali serię konferencji organizatorskich i teologicznych: kongres katolików w Monachium (22 września 1871 – 24 września 1871) kongres starokatolików w Kolonii (20 września 1872 – 22 września 1872) kongres starokatolików w Konstancji (12 września 1873 – 15 września 1873) Zgodnie z zasadami opracowanymi i przyjętymi na kongresach w Monachium, Kolonii i Konstancji, ukonstytuował się Kościół Starokatolicki w Niemczech, a z pewnymi odchyleniami, uzasadnionymi tradycją i warunkami miejscowymi, także Kościoły starokatolickie w Szwajcarii i w Austrii.
Samodzielne krajowe Kościoły starokatolickie istnieją dziś w 7 państwach: Holandii, Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Polsce, Chorwacji i Czechach. Należy jednak rozróżnić trzy grupy Kościołów starokatolickich:
I fala starokatolicyzmu – Kościół Utrechtu, który ma własną, niemal 250-letnią historię i tradycję; za sprawą swego wiernego obstawaniu przy tradycyjnych podstawach wiary i ustroju zachodniego Kościoła katolickiego, stał się on „Kościołem macierzystym” dla powstałych później Kościołów starokatolickich