Król przestał być właścicielem państwa, stając się jedynie jego zwierzchnikiem; jego władza nie miała charakteru dziedzicznego i była ograniczona.
Władzę Korony, obok króla, współdzielił także rozwijający się parlament – Sejm – w którego skład wchodzili przedstawiciele stanu szlacheckiego. Rosnący wpływ szlachty wyrażał się w udziale w wyborze władców. Początkowo, od początku XV wieku, uczestniczyli w nim jedynie najpotężniejsi magnaci zasiadający w Senacie, zatwierdzając sukcesję w obrębie panującej dynastii Jagiellonów. Po bezpotomnej śmierci Zygmunta Augusta w 1572 roku ukształtowała się procedura tzw. wolnej elekcji, w której każdy szlachcic miał prawo udziału, a lista kandydatów nie była już ograniczona do jednej dynastii. Ostatnia wolna elekcja odbyła się w 1764 roku, kiedy wybrano Stanisława Augusta.
.
Na mocy porozumień rozbiorowych zawartych pomiędzy Prusami, Habsburgami i Rosją Królestwo Polskie przestało istnieć. Zgodnie z konwencją z 1797 roku postanowiono, że Królestwo Polskie jest „odtąd i na zawsze zniesione”, a żaden z trzech dworów nie będzie dążył do jego odtworzenia. .
Zobacz też