W dziesięć lat później do spadkobierców Straussa zwrócił się ktoś z propozycją napisania nowego libretta do muzyki Bogini rozsądku. Spadkobiercy Straussa zwrócili się więc do Willnera o zgodę na odłączenie muzyki od tekstu, na co ten za niewielką odpłatnością przystał. Zostawszy z samym tylko tekstem w ręce Willner, który nigdy nie pogodził się z porażką tego utworu, postanowił wykorzystać go jeszcze raz. Nakłonił Bodanzky’ego, z którym wspólnie pisał wówczas Cygańską miłość dla Lehaára, aby przy okazji przerobić również ten tekst. Zmiany okazały się tak znaczne, że w rezultacie krytycy doszukiwali się później podobieństwa operetki raczej do Wesołej wdówki niż do zapomnianej Bogini rozsądku.
Muzyka Latem 1908 roku Lehár wyjechał do Bad Ischl i rozpoczął pracę nad dwoma operetkami: Dzieckiem księcia Victora Léona dla Johann-Strauss-Theater i Cygańską miłością Willnera i Bodanzky’ego dla Carl-Theater. W trakcie pracy w Bad Ischl odwiedził go dyrektor Theater an der Wien Karczag, przypominając mu o jego zobowiązaniach wynikających z kontraktu z Teatrem nad Wiednią. Aby kompozytor nie wymawiał się brakiem tekstu dyrektor przywiózł ze sobą libretto Hrabiego Luksemburg.