Stephen Thomas Erlewine z serwisu AllMusic zaliczył utwór do kanonu muzyki rockowej. W 1992 Clapton wydał nową edycję utworu w wersji unplugged – singel uplasował się na 12. miejscu listy Billboard Hot 100, 9. Mainstream Rock Tracks i 3. miejscu na listach w Nowej Zelandii.
Popularność W 2004 utwór został umieszczony na 27. miejscu listy 500 utworów wszech czasów magazynu Rolling Stone, zaś wersja akustyczna w roku 1993 została uhonorowana Nagrodą Grammy w kategorii Best Rock Song. Motyw grany na pianinie w wersji grupy Derek & The Dominos został przerobiony we wstępie utworu „Sen o Victorii” grupy Dżem.
Twórcy (wersja z albumu Layla and Other Assorted Love Songs) Eric Clapton – śpiew, gitary: rytmiczna, akustyczna i slide Bobby Whitlock – organy, wokal wspierający Jim Gordon – perkusja, instrumenty perkusyjne, fortepian Carl Radle – gitara basowa, instrumenty perkusyjne Duane Allman – gitary: prowadząca i slide
Twórcy (wersja „unplugged”) Eric Clapton – gitara akustyczna, śpiew Ray Cooper – instrumenty perkusyjne Nathan East – gitara basowa, wokal wspierający Andy Fairweather-Low – gitara rytmiczna Steve Ferrone – perkusja Katie Kissoon – wokal wspierający Chuck Leavell – pianino Tessa Niles – wokal wspierający