Był również trzeci w klasyfikacji giganta w sezonie 1978/1979.
Jego największym sukcesem jest srebrny medal w slalomie wywalczony podczas mistrzostw świata w Schladming w 1982 roku. Rozdzielił tam Ingemara Stenmarka i jego rodaka, Bengta Fjällberga. Był też między innymi piąty w rej samej konkurencji na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Bormio. W 1976 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie był osiemnasty w gigancie, a slalomu nie ukończył. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Lake Placid był czwarty w gigancie, przegrywając walkę o podium z Austriakiem Hansem Ennem o 0,02 sekundy. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku, zajmując siódmą pozycję w slalomie i dziewiątą w gigancie.
W 1988 roku zakończył karierę.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 18. 10 lutego 1976 Innsbruck Gigant 3:26,97 +8,93 Heini Hemmi DNF1 14 lutego 1976 Innsbruck Slalom 2:03,29 - Piero Gros 4. 19 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:40,74 +1,79 Ingemar Stenmark DSQ1 22 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:44,26 - Ingemar Stenmark 9. 14 lutego 1984 Sarajewo Gigant 2:41,18 +2,30 Max Julen 7.