Dużą popularność zyskały za to single, zawierające efektowne przeróbki nagrań innych artystów - Hello Stranger (oryginał znany z wykonania Barbary Lewis) przez cztery tygodnie zajmował pierwszą pozycję na listach przebojów w USA, wysokie miejsce zajął też wydany na singlu cover The Bee Gees Love Me.
W 1974 Yvonne Elliman rozpoczęła kilkuletnią współpracę z Erikiem Claptonem, wchodząc w skład jego zespołu i biorąc udział w nagraniu płyt 461 Ocean Boulevard (1974), There's One In Every Crowd, EC Was Here (obie 1975), No Reason To Cry (1976) i Slowhand (1977) oraz uczestnicząc w jego trasach koncertowych. Równolegle nagrywała własne płyty i za sprawą utworu tytułowego Love Me z 1976, autorstwa Barry'ego i Robina Gibbów z Bee Gees, wreszcie zaistniała na listach, dochodząc do 68. miejsca na liście Billboardu. Jeszcze lepiej poradził sobie o dwa lata późniejszy Night Flight, docierając do 40. miejsca, w czym wydatnie pomogła przeróbka If I Can't Have You The Bee Gees. Utwór ten w wykonaniu Elliman znalazł się również na ścieżce dźwiękowej do filmu Gorączka sobotniej nocy.
Ostatnim na długie lata albumem Elliman z premierowym materiałem był wydany w 1979 Yvonne, sprzedający się jednak znacznie słabiej od poprzedników mimo popularnego singla Love Pains.