Historia kamienic Na przełomie XIX/XX wieku nastąpił stopniowy rozwój infrastruktury otoczenia. Po nieparzystej stronie ulicy powstały liczne budowle nadające jej charakter wielkomiejski. Niektóre z domów prezentowały się bardzo okazale, posiadały od frontu oryginalne otwarte dziedzińce. W budynku pod numerem 25 na trzech piętrach znajdowały się sześciopokojowe mieszkania, również poselstwo Szwajcarii (1925-1938), na czwartym zaś pokoje kawalerskie. Dom zaopatrzony został w wodociągi ze zbiornikami na poddaszu, w rury gazowe, w zlewy i w kanalizację. Największy udział w nadaniu nowoczesnego kształtu ulicy Smolnej miał architekt Konstanty Wojciechowski.
Architektura stopniowo rozwijała się, powstawały budynki w stylu wczesnomodernistycznym z ozdobną dekoracją neorokokową oraz zwykłe, nie wyróżniające się spośród innych, kamienice. Obecnie lokatorzy kamienic korzystają ze skromnych wejść od ulicy Smolnej, natomiast wielkie, ozdobne wejścia frontowe są zamknięte ze względu na bezpieczeństwo mieszkańców oraz z powodów sanitarno-higienicznych (sąsiedztwo pubów i restauracji). W posesji o numerze 9, projektu Emila Falkowskiego, powstała pierwsza fabryka aparatów telefonicznych B. Petscha.