Razem z parafią przeszedł w 1958 w jurysdykcję autonomicznej Metropolii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego – poprzedniczki Kościoła Prawosławnego w Ameryce.
Do 1969 pozostawał proboszczem parafii św. Serafima. Prowadził przy tym działalność misyjną wśród ludności hiszpańskojęzycznej. W 1969 został wyświęcony na biskupa pomocniczego diecezji Zachodu z tytułem biskupa Berkeley. Następnie od 1970 do 1971 był biskupem pomocniczym metropolity całej Ameryki i Kanady Ireneusza.
W 1972 przeniesiony na katedrę Hartford i Nowej Anglii. W 1978, po powstaniu Diecezji Południa ze stolicą w Dallas został jej pierwszym ordynariuszem z katedrą w cerkwi św. Serafina w Dallas. W czasie zarządzania diecezją powiększył liczbę działających na jej terenie parafii z kilku placówek na Florydzie i w stanie Teksas do 60. W 1993 Święty Synod Kościoła Prawosławnego w Ameryce podniósł go do godności arcybiskupiej. Równocześnie był głową Egzarchatu Meksyku, na terenie którego prowadził działalność misyjną wśród rdzennych oraz hiszpańskojęzycznych mieszkańców, tłumacząc prawosławne teksty liturgiczne na język hiszpański.