Faworytem wyborów pozostawał rządzący Zjednoczony Ludowy Sojusz Wolności. Opozycja, zjednoczona w styczniowych wyborach prezydenckich wokół kandydatury Saratha Fonseki, do wyborów parlamentarnych przystąpiła oddzielnie. Liderem i kandydatem na premiera największej koalicji partii opozycyjnych, Zjednoczonego Frontu Narodowego (United National Front, UNF), został Ranil Wickremesinghe. Janatha Vimukthi Peramuna utworzył natomiast koalicję Demokratyczny Sojusz Narodowy (Democratic National Alliance, DNA), na czele której stanął Sarath Fonseka.
UPFA, UNF i DNA rywalizowały o mandaty we wszystkich 22 okręgach wyborczych, podczas gdy Tamilski Sojusz Narodowy (Tamil National Alliance, TNA) tylko w północnej i wschodniej części kraju. O mandaty ubiegało się 7680 kandydatów z 36 partii politycznych i 301 niezależnych grup. Do udziału w wyborach zarejestrowało się ponad 14 mln obywateli. Kampania wyborcza była stosunkowo spokojna jak na krajowe standardy. W jej trakcie odnotowano ponad 340 aktów przemocy, w których zginęła jedna osoba. Do zabezpieczenia głosowania w całym kraju rozlokowanych zostało prawie 80 tys. sił policji i wojska.