Jedyną osobą grającą we wszystkich operach była Marie Tiffany grająca kochankę w Płaszczu, jedną z sióstr w Angelice i Nellę w Schicchim. Wybór Nowego Jorku jako miejsca prapremiery podyktowany był wojną w Europie i niestabilnością polityczną.

Włoska premiera miała miejsce 11 stycznia 1919 roku. Podobnie do recenzji z Nowego Jorku, największym uznaniem cieszył się Schicchi. Arturo Toscanini, znajomy kompozytora, będąc na premierze, wyszedł przed końcem, negatywnie oceniając Płaszcz. Po tym wydarzeniu muzycy poróżnili się, a Puccini nie pozwolił dyrygentowi na przeprowadzenie londyńskiej premiery. Redaktor z włoskiej gazety „L'idea nazionale” uznał, że trzy dzieła stanowią jednolitą całość, ale obawiał się, że Puccini staje się coraz mniej pomysłowy. Dalej w swojej recenzji chwalił kompozytora za powrót do włoskiego tematu „po tylu bezużytecznych japońskich, amerykańskich i paryskich dygresjach”.

Dalsze losy W 1919 roku Puccini odwiedził Londyn, aby omówić plany przyszłorocznej premiery Tryptyku w Covent Garden. Miało to miejsce 18 czerwca 1920 roku;