Od jesieni 1943 do wiosny 1944 roku brał udział w walkach obronnych na Krymie, podczas których był dwukrotnie ranny. Odesłano go na leczenie do Rumunii. 1 grudnia 1944 roku powrócił do służby wojskowej w 4., a następnie 10 Pułku Straży Granicznej. Dekretem królewskim 4 czerwca 1945 roku odznaczono go ponownie Orderem „Mihai Viteazul” 3 klasy z mieczami. Został awansowany do stopnia majora. W 1946 roku dostał przydział 5 ha ziemi w okolicach Aradu. Jednakże Sowieci rozpoczęli jego poszukiwania z powodu działalności wojskowej na froncie wschodnim. Był zmuszony ukrywać się.

W lutym 1948 roku nawiązał kontakt z braćmi Macovei, którzy od roku 1946 prowadzili działalność antykomunistyczną. Powołali oni wspólnie organizację pod nazwą Front Obrony Narodowej – Korpus Hajduków (Frontul Apararii Nationale – Corpul de Haiduci). W dokumentach organów bezpieczeństwa występuje ona też jako Front Obrony Ojczyzny Rumunii (Frontul Apararii Patriei Romane). Podjęto wówczas decyzję o rozpoczęciu walki zbrojnej z reżimem komunistycznym. Grupa działała w rejonie Turdy w Górach Zachodniorumuńskich. Początkowo kolportowano ulotki antykomunistyczne, opracowywane przez mjr. N. Dabiję.