W 1981 Hart wraz z Tolemanem trafił do Formuły 1, dostarczając zespołowi silnik turbo 1,5l. Jednakże rok był katastrofalny – samochody Toleman zakwalifikowały się do wyścigu zaledwie dwukrotnie. Hart nadal jednak dostarczał silniki Tolemanowi. W Grand Prix Monako 1984 Ayrton Senna zdobył drugie miejsce, a przed Grand Prix Niemiec 1985 Teo Fabi zdobył pole position. W tym okresie Hart dostarczało silniki również innym zespołom: RAM (1984-1985), Spirit (1984-1985) oraz Haas Lola (1985-1986). Hart dzięki tym współpracom zyskał uznanie jako firma pracująca dobrze, a za niewielkie pieniądze.
Po wprowadzeniu zakazu używania silników z turbodoładowaniem w Formule 1, Hart wycofał się, ulepszając jedynie silniki Cosworth DFR V8 dla wielu zespołów Formuły 1, między innymi Larrousse'a w latach 1990-1991.
Hart wrócił do Formuły 1 w roku 1993, podpisując dwuletni kontrakt z zespołem Jordan. Ta współpraca zakończyła się udanym sezonem 1994, kiedy to Rubens Barrichello był trzeci w Grand Prix Pacyfiku, a także zdobył pole position przed Grand Prix Belgii. W latach 1995–1996 Hart dostarczał silniki 3,0 V8 zespołowi Footwork (trzecie miejsce w Grand Prix Australii 1995 wywalczył Gianni Morbidelli).