działalność Związku Wojskowego prawie zamarła. Uaktywnił ją od 1929 r. płk D.D. Wełczew. W 1932 r. na czele organizacji stanął gen. Anastas Watew. Kiedy 9 maja 1934 r. objął stanowisko ministra wojny, zastąpił go gen. Penczo Złatew. W tym czasie nastąpiło zbliżenie z Kołem Politycznym „Zweno”, któremu przewodniczył były działacz Związku Wojskowego ppłk K. Stojanow. Obie organizacje 19 maja 1934 r. dokonały zamachu stanu, przejmując władzę. Nowym premierem został ppłk K. Stojanow. W marcu 1936 r. Związek Wojskowy zdelegalizował minister wojny gen. Christo Łukow. Radykalna grupa wojskowych na czele z płk. D. Wełczewem kontynuowała nielegalnie działalność we współpracy z Kołem Politycznym „Zweno” i Bułgarską Partią Komunistyczną. Po zamachu stanu 9 września 1944 r., w wyniku którego Bułgaria przeszła na stronę aliantów i rozpoczęła walkę przeciwko III Rzeszy, płk D. Wełczew objął stanowisko ministra wojny. Byli członkowie Związku Wojskowego podjęli w 1945 r. nielegalną działalność opozycyjną, skierowaną głównie przeciwko komunistom. Na ich czele stanął zwolniony z armii gen. Kirił Stanczew. Ogłoszono deklarację z głównym celem organizacji, czyli walką o niepodzielną demokratyczną Bułgarię we współpracy z innymi organizacjami i partiami politycznymi. Od listopada 1945 r. zaczęto wydawać biuletyn.