Toruń 2003.
Okres staropolski Pierwsze stałe cmentarze w Bydgoszczy powstały wraz z wprowadzeniem chrześcijaństwa i budową kościołów. W średniowieczu cmentarze takie istniały dowodnie przy: kościele św. Marii Magdaleny w Wyszogrodzie (Bydgoszczy) – od XII w., kościele św. Idziego – od XIII w., kościele farnym św. Marcina i Mikołaja – od połowy XIV w. do 1809 roku, kościele mariackim karmelitów – od początku XV w., kaplicy szpitalnej Św. Ducha (od 1448 r.) na miejscu której zbudowano istniejący do dziś kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, kościele bernardynów – od 1485 r., kościele św. Mikołaja – od początku XVI w., kościele św. Trójcy – od początku XVI w., kaplicy szpitalnej św. Krzyża – od XVI w., kaplicy szpitalnej św. Stanisława – od XVI w. Podczas remontu ulicy Focha w latach 2008–2009, dokonano badań archeologicznych na terenie dawnego cmentarza przy kościele mariackim karmelitów, istniejącego do końca XVIII wieku. Znaleziono w sumie 465 szkieletów. Zmarłych chowano w obrządku chrześcijańskim (głowami na wschód), bez trumien, owiniętych w całun. Badania wykazały, że najwięcej osób pochowanych zmarło w wieku 21-39 lat.