W 1843 awansowany na generała kawalerii, w 1846 został członkiem Rady Administracyjnej i prezesem Heroldii Królestwa PolskiegoTomasz Demidowicz: Reforma szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, Tom LXII – 2010 – Zeszyt 2, s. 160..
Odbył kampanię w 1805 (III koalicja antyfrancuska), wziął udział w bitwie pod Austerlitz. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej (1806–1812), w czasie szturmu tureckiej twierdzy, został raniony kulą karabinową w lewe ramię, następnie dowodząc pułkiem zdobył trzy działa, za co otrzymał Order Świętego Włodzimierza III klasy. W czasie francuskiej inwazji na Rosję w 1812 odznaczył się w bitwie pod Krasnym, w 1813 (VI koalicja antyfrancuska), uczestniczył w bitwach pod Lützen, Budziszynem, Dreznem i Kulm oraz w trzydniowej „bitwie narodów” pod Lipskiem. W nagrodę otrzymał Broń Złotą „Za Waleczność” z brylantami. W latach 1814–1815 walczył we Francji, gdzie między innymi wkroczył do Paryża.
Wziął udział w tłumieniu powstania listopadowego jako dowódca korpusu między innymi w bitwach pod Dobrem, Grochowem i Międzyrzecem Podlaskim. Nagrodzono go dobrami skonfiskowanymi uczestnikom insurekcji.
Żonaty z Aleksandrą hrabianką Tołstoj.