W środkowej części kadłuba usytuowano dwie odkryte kabiny – jedna za drugą – pierwsza pilota, druga obserwatora (będącego też strzelcem pokładowym). Do tylnej części kadłuba zamocowano usterzenie klasyczne drewniane, podparte zastrzałami i kryte płótnem. Z przodu przed silnikiem umieszczono dwie chłodnice Lamblina. Za silnikiem w kadłubie zamontowano dwa zbiorniki paliwa pokryte warstwą gumy samouszczelniającej w nich otwory po ewentualnych przestrzelinach.

Po przeprowadzeniu wymaganych prób w locie, które potwierdziły jego dobrych właściwości pilotażowe, w połowie 1923 roku rozpoczęto produkcję seryjną samolotów w dwóch niewiele różniących się wersjach: rozpoznawczej oznaczonej jako Potez XVA2 i bombowej – Potez XVB2. W 1924 roku opracowano i zbudowano także prototyp wodnosamolotu oznaczonego jako Potez XV HO2 – lecz nie był on produkowany.

Samoloty Potez XV produkowano we Francji do 1931 roku, łącznie zbudowano ich 545 sztuk w obu wersjach. Ponadto w latach 1924–1926 produkowane były na podstawie licencji w Polsce, gdzie zbudowano ich 135 sztuk.