Francuski sportowy organ zarządzający, Automobile Club de France (ACF), przeprowadzał konkursy przed każdym wyścigiem; w 1904 roku o trzy miejsca w wyścigu konkurowało 29 producentów.
Kiedy Léon Théry w 1904 roku wygrał wyścig Richardem-Brasierem, ACF otrzymał od producentów francuskich propozycję modyfikacji formatu Pucharu Gordona Bennetta i zorganizowanie w 1905 roku równolegle z wyścigiem o Puchar Gordona Bennetta własnego wyścigu, nieograniczonego względami narodowościowymi. ACF przyjął propozycję, ale zadecydował, że nie zniesie ograniczeń narodowościowych, a zamiast tego ograniczenia będą uwarunkowane wielkością przemysłu motoryzacyjnego w danym kraju. Według tych zasad Francja była uprawniona do piętnastu zgłoszeń, Niemcy i Wielka Brytania do sześciu, a pozostałe kraje, tj. Włochy, Szwajcaria, Belgia, Austria i Stany Zjednoczone – do trzech.