Nawierzchnią toru był w praktyce ubity kurz oraz ostre kamienie, i by ograniczyć problem niedostatecznej widoczności oraz przebijania opon, ACF uszczelnił tor na całej jego długości smołą. Większe jej ilości wylano na łukach, na których podczas treningów samochody zrywały nawierzchnię.
Zgłoszenia
Do Grand Prix Francji zostało zgłoszonych dziesięciu francuskich producentów: Clément-Bayard, Hotchkiss, Gobron-Brillié, Darracq, Vulpes, Brasier, Panhard, Grégoire, Lorraine-Dietrich i Renault. Dwóch producentów pochodziło z Włoch (FIAT oraz Itala), a jeden z Niemiec (Mercedes). Z wyjątkiem Gobron-Brillié i Vulpes, którzy wystawili po jednym samochodzie, oraz Grégoire, która to firma wystawiła dwa pojazdy, każdy producent wystawił po trzy auta, przez co do wyścigu łącznie były zgłoszone 34 samochody. Do Grand Prix nie zgłosił się żaden producent brytyjski bądź amerykański. Brytyjczycy podejrzewali, że wyścig miał być propagandą francuskiego przemysłu motoryzacyjnego, a brytyjski magazyn „The Motor” cytował francuską gazetę „Le Petit Parisien” jako dowód braku sportowego zachowania.