Podczas II wojny światowej członek Armii Krajowej, w 22. kompanii AK Zgrupowania „Kryska”, brał m.in. udział w akcjach ochrony kolportażu prasy antyfaszystowskiej. Uczestnik powstania warszawskiego w plutonie kompanii B-1 pułku Armii Krajowej „Baszta” (ps. „Robert”), ciężko ranny. Awansowany do stopnia starszego strzelca. Po upadku powstania jeniec wojenny w obozach przejściowych w Pruszkowie i Skierniewicach, a następnie Stalagu X B Sandbostel, skąd w maju 1945 roku wyzwoliła go armia brytyjska. Przebywał następnie w obozie dla byłych jeńców w Delmenhorst. Podjął studia na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn. We wrześniu 1946 roku repatriowany do Polski.

Po powrocie studiował filologię polską i angielską na Uniwersytecie Warszawskim (magisterium z 1951). W roku 1950 zadebiutował na łamach prasy jako publicysta. W latach 1952–1955 był redaktorem w Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”, a od 1955 do 1963 roku pracował jako kierownik redakcji przekładowej Państwowego Wydawnictwa „Iskry”.

W latach 1963–1965 przebywał w USA jako stypendysta studium pisarskiego Uniwersytetu Iowa. Po powrocie do kraju prowadził m.in. kursy języka angielskiego przy Klubie Międzynarodowej Prasy i Książki w Warszawie.