Praca nad obrazem zajęła artyście kilka lat. W latach 1819–1821 kilkakrotnie spotykał się z głównym dowódcą zwycięskiej armii, księciem Wellingtonem, w celu dokładnego oddania jego postaci oraz innych angielskich żołnierzy. Dzięki temu na płótnie możliwa jest identyfikacja 69 osób. Obraz ukończony został w 1824. Cieszył się zainteresowaniem publiczności, był wystawiany w Brukseli, Amsterdamie, Gandawie i Londynie. Dzięki temu Pieneman zbił na nim małą fortunę; oprócz wynagrodzenia w wysokości 40 tys. funtów, zarobił dodatkowe 50 tys. w tej walucie. Dzieło zostało zakupione przez króla Wilhelma I z przeznaczeniem dla jego syna i następcy tronu księcia Wilhelma i zawisło w jego brukselskim pałacu.
Opis obrazu Jan Willem Pieneman w załączonej broszurze informacyjnej wyjaśniał, że przedstawił scenę bitwy z godziny 19:30 w dniu 18 czerwca 1815. Był to decydujący moment w walkach, gdy z posiłkami przybył w porę pruski feldmarszałek von Blücher, co ostatecznie przesądziło o zwycięstwie. W centralnym miejscu obrazu na brązowym koniu znajduje się główny dowódca armii koalicji antynapoleońskiej – angielski książę Wellington. Na pierwszym planie po lewej stronie ukazany został dowodzący niderlandzkimi wojskami książę Wilhelm (późniejszy król Wilhelm II) – ranny w lewe ramię spoczywa na noszach.