W 1990 r. objął urząd premiera Dolnej Saksonii w ramach koalicji SDP i Zielonych. Po wyborach w 1994 r. również stanął na czele rządu kraju związkowego, w którym SDP samodzielnie sprawowała władzę.
W 1998 roku Franz Müntefering ogłosił Schrödera kandydatem na kanclerza w przypadku wygrania przez partię tamtorocznych wyborów. 27 października 1998 Bundestag wybrał go na urząd kanclerza RFN. 22 września 2002 rządząca koalicja Socjaldemokratycznej Partii Niemiec i Zielonych wygrała kolejne wybory i tym samym Schröder rozpoczął swoją drugą kadencję.
Po rezygnacji Oskara Lafontaine’a z funkcji przewodniczącego SPD w marcu 1999, Schrödera wybrano także na to stanowisko, z którego zrezygnował w lutym 2004, by skoncentrować się na pracy kanclerza w celu wprowadzenia reform gospodarczych. Na stanowisku przewodniczącego SPD zastąpił go Franz Müntefering.
Działalność polityczna Polityka zagraniczna thumb|Gerhard Schröder i prezydent USA George W. Bush w 2001 roku Rząd kanclerza Schrödera był pierwszym po 1945 roku rządem, który wysłał armię niemiecką poza terytorium NATO.