Dla człowieka taki sposób występowania bazaltów był zachętą do eksploatacji. Nie wiadomo kiedy rozpoczęło się jego niszczenie, natomiast na wielką skalę ruszyło w II połowie XIX w. Nie tylko rozebrano duże partie muru ale zaczęto wydobywać bazalt występujący poniżej powierzchni terenu.
Do najciekawszych partii należą Diabli Tron (Čertův stolec) i Diabelska Głowa (Čertova hlava). Dawniej poniżej Diabelskiej Głowy istniała, rozebrana na kamień łamany, Diabelska Brama (Čertova brána) na ścieżce ze wsi Smržov do wsi Zábrdí.
W obrębie mniejszej żyły (Malá Čertova zeď) znajduje się Rasova rokle – wąwóz powstały po wybranym bazalcie z pozostawionymi wiązkami słupów tworzących rozpory przeciwdziałające osuwaniu się ścian piaskowcowych.
W 1948 powstał rezerwat przyrody (czes. Národní přírodní památka Čertova zeď) obejmujący pozostałości muru oraz wyrobiska po eksploatacji bazaltu. W 1964 został on powiększony do 20 ha.
O powstaniu Diabelskiego Muru krązy kilka legend, każda z diabłem w roli głównej.