pozycję za innymi kierowcami Lancii, Mikim Biasionem oraz Markku Alénem.
Sezon 1989 Fiorio rozpoczął od wypadku w Rajdzie Monte Carlo, gdy przy prędkości 145 km/h wypadł z trasy zabijając dwóch widzów (szwedzkiego rajdowca Larsa-Erika Torpha i jego pilota Bertila-Runego Rehnfeldta) i trzech raniąc. Kierowca i pilot Pirollo nie odnieśli obrażeń. W Rajdzie Argentyny i San Remo Fiorio był drugi, a w Rajdzie Grecji i Portugalii - trzeci. Wywalczył tym samym wicemistrzostwo świata, przegrywając jedynie z rodakiem Biasionem.
W 1990 roku Fiorio startował zarówno Lancią Deltą Integrale, jak i został członkiem teamu Q8 Team Ford, w którym jeździł samochodem Ford Sierra RS Cosworth 4x4. W Rajdzie Australii był trzeci i zaliczył swoje ostatnie podium w karierze. W 1991 roku także startował Fordem, a w latach 1992–1993 ponownie jeździł Lancią. Od 1996 do 1999 roku nie startował w Mistrzostwach Świata i kolejny rajd w nich zaliczył w 2000 roku. W latach 2001–2002 startował Mitsubishi Lancerem Evo 6 i Evo 7 w serii Production Cars. Zajął w niej odpowiednio 6. i 5. miejsce.