Horacio Casarín Garcilazo (ur. 25 maja 1918 w mieście Meksyk, zm. 10 kwietnia 2005 tamże) – meksykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, w późniejszych latach trener.
Początki Horacio urodził się w średnio zamożnym domu w mieście Meksyk jako syn Joaquína Vidala Casarína i Carloty Garcilaso. Posiadał czworo rodzeństwa.
Kariera klubowa Casarín w młodym wieku zaczął trenować w juniorach Necaxy. Do pierwszego zespołu, w wieku 17 lat, wprowadził go węgierski szkoleniowiec Sigfrid Roth. Z początku trener umieszczał piłkarza na pozycji obrońcy, jednak szybko przekwalifikowano go na napastnika. W seniorskim zespole Necaxy Casarín zadebiutował 9 lutego 1936 w spotkaniu z Real Club España i już wtedy zdobył pierwszego gola w profesjonalnej karierze. Był podstawowym zawodnikiem drużyny tzw. "Jedenastu Braci", którzy zdobyli dla Necaxy 4 tytuły mistrzowskie w latach 30 (1933, 1935, 1937, 1938). Już w wieku 19 lat został jednym z największych idoli kibiców meksykańskich. Pod koniec 1937 roku w spotkaniu Necaxy z Asturias został brutalnie sfaulowany i doznał poważnej kontuzji, która wykluczyła go ze spotkań reprezentacji. Zachowanie piłkarza Asturias skrytykował m.in. Fernando Marcos, znany piłkarz, sędzia, trener i komentator sportowy. W 1942 roku Casarín przeszedł do Atlante, choć posiadał również ofertę z Amériki.