Nabyte tereny z datą przyłączenia: Laupen (1324), Hasli i Meiringen (1334), Thun i Burgdorf (1384), Unterseen i górna część doliny Simmental (1386), Frutigen (1400), dolna część doliny Simmental (1439–1449), Interlaken, Grindelwald, Lauterbrunnen i Brienz (1528), Saanen (1555), Köniz (1729), Jura z Biel (1815).
Kanton utracił także część terenów: Argowię (1415), Aigle i Grandson (1475), Vaud (1536) oraz Pays-d'Enhaut z Château-d’Œx (1555). Od 1798 do 1802 Berner Oberland odłączył się od Berna jako osobny kanton Republiki Helweckiej – Oberland ze stolicą w Thun. Część francuskojęzycznego rejonu Berna odłączyła się w 1979 r. tworząc kanton Jura.
Kanton Berno dołączył do Konfederacji Szwajcarii w 1353 r.
Geografia Główną rzeką kantonu jest rzeka Aare wraz z dopływami. Kanton dzieli się na sześć regionów: Berner Oberland, Berner Mittelland, Emmental, Oberaargau, Seeland i Berner Jura. Najgęściej zaludnionym regionem jest Berner Mittelland, położony na płaskowyżu na północ od Alp, tam też leży stolica kantonu. Północną część kantonu zajmuje Berner Jura, granicząca z kantonem Jura. Berner Oberland leży na południu, jest to największy i najbardziej górzysty region Berna.