Działająca siła może powodować ruch ciała jako całości albo jego deformację (np. ugięcie obciążonej deski lub rozciągnięcie sprężyny). W przypadku deformacji powyższa definicja pozwala określić siły działające na poszczególne fragmenty ciała. Działając siłą na ciało sztywne (tj. trudno ulegające odkształceniom), trudno zauważyć, by jakakolwiek jego część się poruszała. Jednakże odkształcenie, a tym samym chwilowa zmiana pędu fragmentów ciała, następuje. Np. w przypadku siły ściskającej atomy lub cząsteczki tworzące ciało zbliżają się do siebie, co powoduje powstanie sił odpychających między atomami lub cząsteczkami.
Korzystając z definicji pędu, zgodnie z mechaniką Newtonowską, można zapisać wzór wiążący siłę z przyspieszeniem i masą jako
(gdzie jest prędkością ciała). Druga część wyrażenia, po plusie, dotyczy sytuacji gdy ciało zmienia swoją masę. Może to dotyczyć lotu rakiety lub kropli spadającej w powietrzu i parującej. Dla prostszej sytuacji, gdy masa ciała nie ulega zmianie, wzór ten redukuje się więc do:
Siła zachowawcza Jeżeli dany układ oddziałuje z innymi układami za pomocą sił zachowawczych, to oddziaływanie takie nie zmienia energii mechanicznej układu. Jedynie do takich układów stosuje się zasada zachowania energii mechanicznej.