Jego współkandydatem został reprezentant stanów Południa John Sparkman. Był to sygnał, że ugrupowanie uporało się z rozłamami, jakie miały miejsce w 1948 roku, z powodu praw obywatelskich. Stevenson popierał ówczesny kierunek polityki zagranicznej i prowadził aktywną kampanię. Jego wykształcenie i zdolności oratorskie pozwoliły mu na zdobycie elektoratu intelektualistów, jednak nie wpłynęło na poparcie klas średnich. Eisenhower prowadził aktywną kampanię, jeżdżąc po kraju i obiecując zakończenie wojny w Korei, a także oskarżając demokratów o zbyt łagodną politykę względem komunizmu. To, w połączeniu z niepopularnością ustępującej administracji Trumana, spowodowała zdecydowane zwycięstwo republikanina.
Kandydaci Partia Demokratyczna
Partia Republikańska
Wyniki głosowania Głosowanie powszechne odbyło się 4 listopada 1952. Eisenhower uzyskał 55,1% poparcia, wobec 44,4% dla Stevensona. Ponadto, około 300 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów. Frekwencja wyniosła 61,6%. W głosowaniu Kolegium Elektorów Eisenhower uzyskał 442 głosy, przy wymaganej większości 266 głosów. Na Stevensona zagłosowało 89 elektorów.