przypuszczalnie (gdy jeszcze istniał) był najrzadszym gatunkiem tej rodziny. Prawdopodobnie występował w górskich obszarach (jak żyjący współcześnie łazik skalny), na co wskazuje miejsce znalezienia skamieniałości.
Millener i Worthy sugerują, że prawdopodobnie żył głównie na drzewach, gdzie badał szczeliny w korze, podobnie jak czynią to m.in. tęgostery, garncarzowate, pełzaczowate czy korołazy.
D. decurvirostris wymarł przed przybyciem europejskich kolonistów i odkrywców na Nową Zelandię. Jest prawdopodobnie jedną z pierwszych ofiar introdukcji szczura polinezyjskiego. Jak wiele nowozelandzkich gatunków nie potrafił sobie poradzić z zagrożeniem, jakim były nowe drapieżniki.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Holotyp Dendroscansor decurvirostris w kolekcji Museum Nowej Zelandii Te Papa Tongarewa Paul Martinson: Long-billed Wren. Dendroscansor decurvirostris. Ilustracja z książki Extinct Birds of New Zealand – Alan Tennyson, Te Papa Press, Wellington, 2006
Kategoria:Bargliki Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Wymarłe ptaki Oceanii Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1991 roku