Po przedstawieniu pracy na temat rozpoznawania różnych typów rzeźby śluzówki przełyku otrzymał ofertę niepłatnej pracy w charakterze asystenta zakładu radiologii Massachusetts General Hospital. Utrzymywał się z niewielkiego stypendium ufundowanego przez komitet utworzony w celu wspomagania zwolnionych z pracy pracowników naukowych. W latach II wojny światowej służył jako lekarz w armii Stanów Zjednoczonych. Po zakończeniu wojny otrzymał posadę w Mount Auburn Hospital w Cambridge przyczyniając się do rozwoju i wzrostu znaczenia tego szpitala. Prowadził też działalność dydaktyczną we współpracy z Uniwersytetem Harvarda. W roku 1955 opublikował wraz z J. E. Garym (Am J Roentgenol 1955;70:911) opis pierścieniowatej struktury w dolnej części przełyku, z którą związane jest dziś jego nazwisko (pierścień Schatzkiego). W swojej karierze zawodowej zawsze kładł nacisk na potrzebę dokładności w ocenie badań radiologicznych. Będąc utalentowanym pianistą często ulegał prośbom o publiczne występy. Zmarł w roku 1992.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Amerykańscy lekarze Kategoria:Niemieccy radiolodzy