Podczas okupacji niemieckiej prowadził sklep z tekstyliami, zaangażował się również w działalność w PPR (w 1943). Po zakończeniu wojny został pierwszym przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej w Żyrardowie, a także dyrektorem naczelnym zakładów żyrardowskich. Był delegatem na I Zjazd Polskiej Partii Robotniczej oraz pracownikiem aparatu PPR i PZPR. Kierował Wydziałami Komitetów Centralnych tych partii, w KC PZPR był także starszym instruktorem. W 1956 odszedł na emeryturę.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 31C-4-16)Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.
Ordery i odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Złoty Krzyż Zasługi (25 czerwca 1946) „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu”. Order Czerwonej Gwiazdy (ZSRR) Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1967)Za zasługi dla obronności Kraju, „Za Wolność i Lud”, nr 11, 1 czerwca 1967, s. 1-2.
Przypisy
Bibliografia Ludomir Smosarski, Franciszek Biedrzycki, w: Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego. T. 1. A–D (red. nacz. Feliks Tych), Książka i Wiedza, Warszawa 1985, s. 203–204 (nota biograficzna) (red. Irena Pietrzak-Pawłowska), Żyrardów 1829–1945, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, s.